Werken aan Wensen is een methode waarmee de ervaringen van allerlei gebruikers van voorzieningen (patiënten, cliënten) worden omgezet in concrete wensen en pluspunten. Op basis daarvan ontstaat een helder beeld van de ervaren kwaliteit van de (zorg)voorziening en kunnen afspraken over verbeteringen worden gemaakt. 

De methode werkt met groepen van 3 - 12 deelnemers. Zij worden gericht geworven in samenwerking met de aanbieder van de (zorg)voorziening. Dit is tevens de opdrachtgever, waarmee voor de uitvoering van een WAW-project een overeenkomst wordt afgesloten.

De standaard-opzet van Werken aan Wensen bestaat uit drie bijeenkomsten.

Vele variaties in duur en intensiteit zijn daarnaast mogelijk.

Voor het naar buiten brengen en bespreken van de uitkomsten met de (zorg)aanbieder kunnen daarna één of meer dialoogbijeenkomsten worden afgesproken.

De bijeenkomsten worden geleid door een gespreksleider en een notulist/observator. Dit kunnen vrijwilligers of betaalde krachten zijn.

De gespreksleider zorgt ervoor dat de bijeenkomsten in een prettige, open en toch ook vertrouwelijke sfeer verlopen. De notulist/observator maakt van elke bijeenkomst een verslag en is samen met de gespreksleider verantwoordelijk voor een goed verloop van het project. Na elke bijeenkomst wordt het verslag naar de deelnemers gezonden.

Uitgebreide kennismaking, groepsvorming en goede sfeer stimuleren, positieve en negatieve ervaringen delen, vragen verhelderen.

Het verslag wordt zo letterlijk mogelijk uitgewerkt en naar de deelnemers gestuurd. Uit het verslag worden wensen en pluspunten gedestilleerd. Hoeveel dat er zijn, verschilt per situatie. Van elk maximaal 15.

De wensen en pluspunten worden op twee setjes van maximaal 15 kaartjes gezet. 

De wensen en pluspunten staan op kaartjes. Ze staan in de ik-vorm: "Ik zou graag willen dat..." en "ik vind het goed dat..." De kaartjes worden eerst met de groep doorgenomen. Formuleringen kunnen worden aangepast. Als er iets mist, kan er een extra kaartje worden gemaakt.

De deelnemers selecteren ieder voor zich de wensen en pluspunten die bij hen passen. Hoeveel dat er zijn kan dus variëren. Vervolgens leggen ze de kaartjes op volgorde van belangrijkheid.

De kaartjes hebben nummers. De "score" van iedere deelnemer wordt genoteerd op een flip-over. Tenslotte krijgt iedere deelnemer gelegenheid zijn haar belangrijkste wens en pluspunt toe te lichten.

Het verslag wordt uitgewerkt en rondgestuurd.

De score wordt in een automatisch rekenformulier ingebracht, zodat duidelijk wordt welke wensen en pluspunten het meest door de groep gedragen worden: "Wij zouden graag willen dat..." en  "Wij vinden het goed dat...".

Het rekenformulier en een lijst van de wij-wensen en pluspunten worden uitgedeeld. Ze worden op volgorde van belangrijkheid intensief doorgesproken, met veel aandacht voor de onderlinge samenhang.

Bij de wensen worden zoveel mogelijk concrete voorstellen of creatieve ideeen voor verbetering aangegeven. Bij de pluspunten lichten de deelnemers zoveel mogelijk toe, waarom het zo belangrijk is.

Tenslotte wordt toegelicht hoe het eindrapport zal worden gemaakt en worden afspraken gemaakt over de presentatie van dat rapport. Met wie wil de groep het gesprek aangaan over de wensen en de pluspunten? Welke vervolgacties zijn wenselijk?

Het verslag van de derde bijeenkomst wordt uitgewerkt en naar de deelnemers gezonden. Reacties per mail, telefoon of post.

Op basis van de drie verslagen wordt een concept-eindrapport gemaakt. In de drie verslagen worden de deelnemers met naam genoemd (het zijn interne verslagen). In het eindrapport niet, tenzij de groep dit wenst.

Het vastgestelde eindrapport wordt naar de opdrachtgever gezonden.

Over het rapport wordt een dialoogbijeenkomst gehouden. Desgewenst meer dan één.